Follow by Email

Friday, 20 December 2013

പ്രണായാനന്തരം

പ്രണായാനന്തരം

വളരെ അപൂര്‍വ്വമായേ
അവനോടു സംസാരിച്ചിട്ടുള്ളൂ.
ഏറ്റം വിശുദ്ധമായ ,
അപ്രതിരോധ്യമായ  ചില നിമിഷങ്ങള്‍ മാത്രം.
നീലനിറമുള്ള നിശ്ശബ്ദദതയായിരുന്നു
ഞങ്ങളുടെ മാധ്യമം .
അതില്‍ വാക്കുകളോ വരകളോ
ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
നിറങ്ങളുടെ ലോകമായിരുന്നു  അത് ;
സംഗീതവും സുഗന്ധവുമുള്ള
നിറവിന്‍റെ  ലോകം.

ചുറ്റും മഞ്ഞുപോലെ  പെയ്തിരുന്നത്‌
പ്രണയമായിരുന്നു .
ഇണപ്രാവുകളുടെ കുറുകലിന്‍റെ
പതിഞ്ഞ താളം,
ഒറ്റ റാന്തലിന്‍റെ  കുഞ്ഞു വെളിച്ചം ,
മദിച്ചു വിടര്‍ന്ന്‍ വെയിലില്‍ വാടി വീണ
മാമ്പൂമണം,
യക്ഷിപ്പാലയും   പുത്തിലഞ്ഞിയും പൂത്ത
സമ്മിശ്രഗന്ധം.
അവിടെ വച്ച്‌
ഒരിക്കലും തമ്മില്‍ കാണാതെ
എന്‍റെ കണ്ണിലെ  നീര്‍ത്തുള്ളി
അവന്‍റെ മിഴിയിലെ നീലിമയില്‍ വീണലിഞ്ഞു.

എത്ര നനുത്ത ഉമ്മകള്‍
തിരുനെറ്റിയില്‍ വീണ്,
അടഞ്ഞ കണ്പോളകളില്‍ വീണ്
താഴെയ്ക്കൂര്‍ന്നു.
മലമുകളില്‍ നിന്ന്
താഴേയ്ക്കൊഴുകിയ പ്രണയത്തില്‍
മിന്നാമിനുങ്ങുകള്‍ ഉമ്മവച്ചു.
അവന്‍റെ ചുംബനങ്ങലുടെ  തണുപ്പില്‍
എന്‍റെ ചുണ്ടുകള്‍ നീലിച്ചു കനത്തു.
ആത്മാവുതിര്‍ത്ത വിചിത്ര സംഗീതത്തിന്
ഞാന്‍ പുല്‍ത്തകിടിയില്‍ കിടന്ന്‍ കാതോര്‍ത്തു .
ഒരു മഴ പാറിവന്നു എന്നെ പൊതിഞ്ഞു.
കാറ്റ്  ഒരു പനിനീര്‍പ്പൂവ്
എന്‍റെ നെഞ്ചില്‍ ചേര്‍ത്തുവച്ചു .
ഹംസഗാനം മുഴങ്ങി.
അവന്‍ മാഞ്ഞുപോയി.
തീര്‍ത്തും നിശ്ശബ്ദമായ നിമിഷങ്ങള്‍ മാത്രം
അവശേഷിച്ചു......

                                                                                        (ഡിസംബര്‍ 2013)

3 comments: